مرقد های بهایی به عنوان اماکن میراث جهانی انتخاب شد
8 جولای 2008 (سرویس خبری جهانی بهایی)
کوئبک سیتی
یک کمیته ی سازمان ملل متحد تعیین کرد که دو مرقد بهایی در اسرائیل "ارزش جهانی برجسته" ای را دارا می باشند و باید به عنوان بخشی از میراث فرهنگی بشر محسوب شوند.
تصمیم امروز کمیته ی میراث جهانی یونسکو به این معناست که این دو مقدس ترین مکان برای بهاییان یعنی آرامگاه مؤسسین دیانت شان، به لیست اماکن بین المللی چون دیوار بزرگ چین، اهرام مصر، تاج محل و دواير سنگي استونهنج می پیوندد.
لیست میراث جهانی شامل جاهایی که از نظر دینی اهمیت دارند مانند واتیکان، شهر قدیمی اورشلیم و .. نیز می باشد.
مرقد های بهایی اولین مکان های مربوط به سنت مذهبی متولد در زمان معاصرند که به لیستی اضافه شده اند که توسط یونسکو – سازمان فرهنگی، علمی، تربیتی ملل متحد – نگهداری می شود.
این دو مرقد که یکی نزدیک مکان میراثی عکا در ساحل شمالی اسرائیل و دیگری بر کوه کرمل در حیفا قرار دارند، آرامگاه های حضرت بهاءالله و حضرت باب بنیانگذاران دیانت بهایی هستند.
بهائیان معتقدند که حضرت بهاءالله و حضرت باب که آرامگاه شان اماکن زیارتی برای یک جامعه ی دینی نزدیک به پنج میلیون نفری است، هر دو پیامبران خدا هستند. مرقد حضرت بهاءالله قبله گاه بهائیان سراسر عالم است، این ویژگی به آن اهمیتی قابل مقایسه با وسترن هال در اورشلیم برای یهودیان و کعبه در مکه برای مسلمانان می دهد.
حضرت بهاءالله که در ایران متولد شدند، به عکا که در آن زمان امپراطوری عثمانی بود تبعید شدند و در سال 1892 در همانجا صعود کردند. حضرت باب در سال 1850 در ایران تیرباران شدند و بقایای ایشان بعدها برای خاکسپاری به حیفا انتقال یافت.
این دو مرقد به خاطر باغ های زیبایی که اطراف آنها را احاطه کرده اند قابل توجه اند. این باغ ها امتزاجی از عناصرطراحی برگرفته از فرهنگ های متعددی است که علاوه بر زائران بهایی، هر ساله صدها هزار توریست و بازدیدکننده را نیز جذب می کند.
آلبرت لینکون، منشی عمومی جامعه ی جهانی بهایی گفت: "ما از این تشخیص یونسکو خرسندیم که برجسته کننده ی اهمیت اماکن مقدس دیانتی است که در طی 150 سال از یک گروه کوچک فقط در خاور میانه به جامعه ی جهانی با پیروانی از همه ی کشورها گسترش یافته است."
او گفت: "جامعه ی بهایی به طور خاص از دولت اسرائیل برای طرح این نام گذاری، قدردانی می نماید."
لیست میراث جهانی توسط یونسکو در سال 1972 برای شناسایی، حفاظت و نگهداری اماکنی که دارای "ارزش جهانی برجسته ی فرهنگی و طبیعی" می باشند، تأسیس گردید. از آن زمان، 184 کشور عهدنامه ی میراث جهانی را امضاء کرده اند، که استانداردهای عمومی برای انتخاب این لیست را تعریف می کند و بیش از 850 مکان از جمله نواحی طبیعی مثل Serengeti در آفریقای شرقی و صخره ی مرجانی گریت برير در استرالیا را نیز شامل می شود.
کمیته ی میراث جهانی از 21 ملت که امضاءکننده های عهدنامه ی میراث جهانی هستند تشکیل شده است. این کمیته سالانه در کشور اصلی رئیس جلسه برگزار می شود. رئیس امسال دکتر کریستینا کمرون از کانادا است و جلسه در کوئبک که خود یکی از میراث های جهانی است، مصادف با جشن های چهارصدمین سالگرد شهر، منعقد می گردد.
منبع: سرویس خبری جهانی بهایی
یونسکو: انتخاب مرقد های بهایی به 
